Сібір елігі — орман және орманды-дала аймақтарында мекендейтін өте әсем әрі аса сақ жануар. Оны табиғи ортасында көру оңай емес: еліктердің есту және иіс сезу қабілеті өте жақсы дамыған, сондықтан олар адамнан барынша алыс жүруге тырысады.
Камера объективіне іліккен осындай сирек сәттер біз сақтап отырған табиғаттың байлығы мен сұлулығын тағы бір еске салады. Елік орманның үйлесімі, нәзіктігі және тіршілік қуатының символы саналады.
Қызығы, елік сағатына 60 шақырымға дейін жылдамдықпен жүгіре алады, ал жүгірген кезде 6–7 метрге дейін секіріс жасайды. Жаз мезгілінде оның жүні қызғылт-қоңыр реңкке ие болса, қыста сұр-қоңыр түске өзгеріп, жануардың табиғат аясында жақсырақ жасырынуына көмектеседі.
Елікті табиғи мекендеу ортасында көру — нағыз сәттілік әрі жабайы табиғаттың қаншалықты бірегей және нәзік екенін еске салатын ерекше сәт. Осындай кадрлар табиғи мұрамызды одан әрі қадірлеп, қорғауға шабыт береді.
